Sto lat komunizmu w praktyce – o sto za wiele

Autor: Mateusz Błaszczyk


Dziś obchodzimy wyjątkowo ponurą rocznicę.

Minął równo wiek od wydarzenia, które doprowadziło do powstania jednej z najmroczniejszych tyranii w historii ludzkości.

Dokładnie sto lat temu bolszewicy opanowali Pałac Zimowy w Piotrogrodzie (wcześniej, jak i dzisiaj: Petersburgu), co zapoczątkowało rewolucję październikową. Wiemy, jak do tego doszło: Włodzimierz Lenin jedzie w zaplombowanym wagonie ze Szwajcarii przez Berlin do Szwecji, a później dociera do Piotrogrodu; tam łączy siły z Lwem Trockim; po zamachu stanu dokonanym przez bolszewików wybucha krwawa wojna domowa, w której Czerwoni pokonują siły antykomunistów i tworzą pierwsze komunistyczne państwo na świecie oparte na ideach marksizmu-leninizmu. Wiemy też, co dzieje się dalej: kolektywizacja, grabież własności prywatnej, „rozkułaczanieˮ, masowe mordy, eksterminacja „wrogów luduˮ, propaganda i inżynieria społeczna na niespotykaną dotąd skalę, miliony martwych: zamordowanych lub zagłodzonych. Komunizm triumfuje w jedyny sposób, w jaki może zatriumfować: przez morze krwi, powszechną nędzę, zniszczenie gospodarki, destrukcję społeczeństwa, wszechobecny terror, donosicielstwo i inwigilację. Bo idee mają swoje konsekwencje, a takie właśnie są (i takie być muszą – jako jedyne wynikające logicznie z założeń) konsekwencje idei komunistycznych.

Ale nie będziemy tu mówić o oczywistościach. Dzisiaj polecimy jedynie paru autorów i parę książek, do zapoznania się z którymi szczerze zachęcamy.

Wroga warto znać – także wrogą ideę i wrogi system. Ayn Rand napisała wiele na temat swoich doświadczeń z bolszewickiej Rosji i natury komunizmu jako takiego. Ale Obiektywizm.pl chciałby zaproponować Czytelnikom sześć innych, wyjątkowo ważnych tytułów poświęconych komunizmowi albo Związkowi Sowieckiemu. Są tu tytuły bardziej znane i inne mniej: pamiętniki, literatura faktu i beletrystyka, które łączy jedno: demaskowanie mitów narosłych wokół rewolucji październikowej, Rosji bolszewickiej i (później) Związku Sowieckiego oraz komunizmu.

  1. Ferdynand Ossendowski, Lenin – powieść biograficzna z 1930 roku poświęcona życiorysowi przywódcy Rewolucji. Przetłumaczona na wiele języków, jest pierwszą książką, która odkłamała (zwłaszcza dla czytelników na Zachodzie) postać Włodzimierza Lenina i ukazała go nie jako szlachetnego bohatera, wyzwoliciela mas robotniczych i chłopskich i pioniera społecznego postępu, lecz jako wodza pochodu krwawej tyranii niszczącej wszystko na swojej drodze. Odbrązowienie mitu Lenina było dla wielu tak szokujące, że we Włoszech, po interwencji ambasady sowieckiej, egzemplarze książki zostały skonfiskowane, a część nakładu zniszczona. Było to pierwsze tak silne uderzenie w fałszywy obraz bożyszcza Lewicy i ukazanie, że całkowitą nieprawdą jest narracja przedstawiająca rewolucję październikową jako szlachetny zryw uciemiężonych mas, który dopiero później, po dojściu Józefa Stalina do władzy, zaczął odchodzić od swoich ideałów.
  2. Michaił Heller, Maszyna i śrubki. Jak hartował się człowiek sowiecki – jedno z najlepszych, najpełniejszych i najtrafniejszych przedstawień celów, metod i zasad działania terroru komunistycznego w Związku Sowieckim. Wiwisekcja dokonana na organizmie sowieckiego totalitaryzmu pokazująca, czym i dlaczego kierowali się włodarze pierwszego na świecie państwa komunistycznego i (przede wszystkim) jak wykorzystywali strach, korupcję, inwigilację, propagandę i inżynierię społeczną, aby osiągnąć swoje cele. Ta książka to Rok 1984 George’a Orwella – tylko że non-fiction.
  3. Sergiusz Piasecki, Zapiski oficera Armii Czerwonej – groteskowa powieść przedstawiająca pobyt oficera sowieckiego na Wileńszczyźnie po wkroczeniu tam Armii Czerwonej, a za pomocą tego opisu: mentalność Homo sovieticus. Śmieszno-straszny, momentami komiczny, momentami przerażający obraz umysłowości i sposobu myślenia obywatela Związku Sowieckiego zindoktrynowanego przez państwową ideologię. To powieść, ale przekazująca w zwięzłej formie głębsze prawdy dotyczące człowieka komunistycznego niż wiele opracowań naukowych.
  4. Andrzej Bobkowski, Szkice piórkiem (Francja 1940–1944) – zapis przemyśleń i doświadczeń pisarza z czasów jego podróży rowerowych po Francji. Co ma to wspólnego z komunizmem i rewolucją bolszewicką? Warto, aby każdy przekonał się na własną rękę, ale wystarczy powiedzieć, że autor opisuje stan ducha Francji i Europy Zachodniej w latach czterdziestych, zainfekowanego bezrefleksyjnym uwielbieniem dla idei komunizmu i „wielkiego eksperymentuˮ, jakim był system Związku Sowieckiego. Bardzo ważna pozycja dla zrozumienia przyczyn triumfów komunizmu.
  5. Ludwig von Mises, Socjalizm – jedyna na liście książka przedstawiająca ekonomiczne aspekty komunizmu. Ale najważniejsza z nich. Autor – najwybitniejszy ekonomista XX wieku, który pokonał w debacie kalkulacyjnej Oskara Langego i udowodnił prakseologiczną niemożność prawidłowego funkcjonowania systemu socjalistycznego – rozbiera założenia gospodarki socjalistycznej kawałek po kawałku i wykazuje wszystkie błędy intelektualne, jakie popełniali w swoich wywodach socjaliści wszystkich epok. Mises wykazuje, że socjalizm nie jest „wspaniały w teorii, lecz niewykonalny w praktyceˮ ani nie stanowi „pięknego ideału wypaczonego przez niedoskonałych i niedojrzałych ludziˮ – autor jednoznacznie pokazuje, że sama teoria, na której zasadza się socjalizm, jest z gruntu błędna i fałszywa, a jej obrońcy to szarlatani. Pokazuje to raz jeszcze, że XIX-wieczne przeciwstawienie sobie ekonomistów i socjalistów było jak najbardziej zasadne.
  6. Józef Mackiewicz, Zwycięstwo prowokacji – być może najcenniejsza pozycja napisana przez jednego z najwybitniejszych polskich pisarzy XX wieku, który sam o sobie mówił: kontrrewolucjonista, antykomunista, pisarz. Analiza przyczyn, dla których komunizm mógł rozprzestrzenić się na świecie – i dlaczego miał (i często nadal ma!) tak dobrą opinię w wolnych i na wpół wolnych krajach, gdzie został zmitologizowany i stał się synonimem systemu idealnego, w którym jedynie czasami pojawiają się błędy i wypaczenia. Lektura obowiązkowa dla każdego, kto chce poznać prawdziwą naturę i powody sukcesów komunistów w XX wieku – i dla każdego człowieka dobrej woli zainteresowanego prawdą o historii ubiegłego stulecia. Must read.

Z okazji setnej rocznicy rewolucji październikowej redakcja portalu Obiektywizm. pl życzy swoim Czytelnikom – wszystkiego antykomunistycznego!

Mateusz Błaszczyk

Absolwent Wydziału Polonistyki i magistrant Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego. Z „fachu” redaktor językowy i korektor, z przekonania wolnościowiec. Sympatyk twórczości i myśli Ayn Rand. Miłośnik historii, zwłaszcza greckiego antyku i łacińskiego średniowiecza, podróży po Grecji i Włoszech, dobrej literatury oraz kiepskich filmów.

Więcej tekstów

Może spodoba Ci się również...